Recital Mitsuko Uchida "een kostbaar kleinood"

za 26 apr '08 Zondag 13 april kwam de Japanse pianiste Mitsuko Uchida naar het Amsterdamse Concertgebouw voor een recital in de serie Meesterpianisten. Zij speelde werken van Schubert, Kurtág, J.S. Bach en Schumann: “Wat het recital van Mitsuko Uchida tot een kostbaar kleinood maakte was de rechtstreekse vergelijking die ze maakte tussen Bach en Kurtág. Ze deed dat door ultrakorte stukken uit de boeken ‘Játékok’ van Kurtág af te wisselen met werk van Bach. Uchida riep met haar fluisterzachte toucher een wondere klankwereld op en putte voelbare spanning uit iedere afzonderlijke noot."

Het recital van Mitsuko Uchida is niet voor radio-uitzending opgenomen.

Uit de pers:
Een selectie citaten uit recensies van het recital van Mitsuko Uchida:

Noordhollands Dagblad– woensdag 16 april 2008
"Mitsuko Uchida is de pianiste met de diepste buiging - neus tot op de knieën - en de meest diepzinnige romantische opvatting. Een recital van haar is nooit een geëffend pad van vanzelfsprekendheid, verrassingen zijn er altijd, de een wat aangenamer dan de ander.” (...) “[...] Uchida legde een rechtstreekse verbinding tussen het late werk van Beethoven en de Sonate in c, D958 van Franz Schubert. Dat deed zij fascinerend. Weliswaar minder geslepen en gelijnd en niet zo saai, zoals de muziek van Schubert vaak wordt benaderd. Uchida liet in haar spel haar temperament spreken en gaf de eerste twee delen met veel vrijheid een gespierde allure. “ (...) “Hiermee toonde zij voeling met de zoekende en naar vervolmaking hunkerende Schubert. Een memorabel moment was de reprise van het thema in het tweede deel. Daarna klonken beide andere delen met een tedere lichtheid en voorzag Uchida het slotdeel van een sublieme levendigheid, met een voortrazende tarantella. “ (...) “Wat het recital van Mitsuko Uchida tot een kostbaar kleinood maakte was de rechtstreekse vergelijking die ze maakte tussen Bach en Kurtág. Ze deed dat door ultrakorte stukken uit de boeken ‘Játékok’ van Kurtág af te wisselen met werk van Bach. Uchida riep met haar fluisterzachte toucher een wondere klankwereld op en putte voelbare spanning uit iedere afzonderlijke noot. Ook de ‘Sarabande’ uit de Vijfde Franse Suite van Bach werd hiermee een pareltje van pianistiek. “ (...) “Zonder een afgebakend ritmisch stramien kende Uchida een zeer vrije opvatting toe aan de 12 Symphonische Etüden van Schumann. Schumann mocht van de pianiste net zo vrijelijk bewegen als zingen, al kwam de exactheid beslist in het gedrang met de voortdurende rubati, die Uchida inbouwde. Met veel scheutig pedaalgebruik werden het uitbarstingen van gelukzaligheid, waar een wat meer afgebakend muzikaal patroon ook niet had misstaan."
(Recensent: Jos Ruiters)