"Goode interessant musicus van grote klasse"

wo 28 mei '08 De Amerikaanse pianist Richard Goode kwam afgelopen zondagavond naar het Concertgebouw voor een "Hommage à Chopin". Het programma van zijn recital in de serie Meesterpianisten bestond uit werken van Beehoven, Bach, Chopin en Debussy.

Het recital van Richard Goode is niet voor radio-uitzending opgenomen.

Uit de pers:
Een selectie citaten uit recensies van het recital van Richard Goode:

Trouw – dinsdag 27 april 2008
"Richard Goode vertolkt Beethoven meesterlijk"
"Richard Goode, een van Amerika's belangrijkste pianisten, speelt maar weinig in Nederland. De keren dat hij in de Amsterdamse serie Meesterpianisten stond geprogrammeerd en zijn recital niet annuleerde, maakte hij grote indruk, vooral als Beethoven-vertolker. In Beethovens sonates gaat de altijd zonder opsmuk en goudeerlijk musicerende Goode te werk als een architect. Voor alles zorgt hij dat de fundamenten van zijn spel (tempo, vormbeheersing, techniek) stevig zijn. Hij laat de emoties van de componist spreken, maar toont minder de behoefte zijn eigen zielroerselen prijs te geven." (...) " Zondag excelleerde Goode andermaal in Beethoven. Het lukte hem de bekendste aller sonates, de 'Mondschein', zo fris en met zo'n interne logica te spelen, dat je als luisteraar helemaal niet besefte dat het om een doodgespeeld stuk ging. Als geen ander lukte het Goode de drie onderling sterk contrasterende delen als een drie-eenheid neer te zetten." (...) "In werken van Bach, Chopin en Debussy bleek dat Goode's toucher ook in andere stijlen 'rond', elastisch, en vaak zelfs ietwat wollig klinkt. Het brengen van klankschoonheid lijkt niet het hoofddoel: hij wil uitsluitend de gedachtewereld van componisten blootleggen. Daarin is hij altijd een grootmeester geweest. Teleurstellend was het daarom dat hij daar zondag niet altijd in slaagde. In het bijzonder was ik ongelukkig met zijn Bach-spel. Een overmaat aan pedaal en een weinig gearticuleerde manier van spelen gingen gepaard aan een dik aangezet romantisch rubato. Goode speelde deze werken niet eens uit het hoofd, wat geen bezwaar is zolang een uitvoering fris en meeslepend is, maar dat was niet het geval. Dat hij veel meer in Bach kan, toonde hij in zijn laatste toegift, de Sarabande uit Partita I, die hij met grote helderheid en stilistisch passende expressie speelde." (...) "De hoofdmoot van zijn recital bestond uit werken van Chopin, verdeeld over beide programmahelften. De handig opgevangen black-out in het uitstekend gespeelde Scherzo nr. 4 buiten beschouwing latend, moet worden vastgesteld dat zijn Chopinbenadering stilistisch verantwoord, degelijk, maar muzikaal vaak nogal zwaar op de hand en weinig spontaan was, en soms groezelig door overmatig pedaalgebruik. Gelukkig waren er minstens zoveel momenten van grote schoonheid, zeker de als toegift gespeelde Nocturne." (...) "Grote verrassing was dat Goode zo verfijnd Debussy kon spelen. De etude 'Pour les arpèges composés', klonk rank, helder en zeer verfijnd . Hoewel op zijn spel meer aan te merken viel, blijft de conclusie dat Goode een interessant musicus van grote klasse is."
(Recensent: Christo Lelie)

Noordhollands Dagblad – woensdag 28 april 2008
"Pianist Goode schept bijzondere intimiteit"
"De Amerikaanse pianist Richard Goode belichtte zijn recital in de serie Meesterpianisten vanuit Chopin. Chopin als spil binnen het omvangrijke oeuvre aan pianomuziek. Chopin, die grote bewondering had voor Bach, zich kritisch opstelde naar Beethoven en op zijn beurt weer Debussy inspireerde. Deze drie componisten stelde Goode dan ook centraal, binnen dit alles een intieme, huiskamerachtige sfeer creërend." (...) "Een hommage die begon met een bijzonder romantisch bewegende en ademende Bach. Zonder blikken of blozen kende Goode aan Bachs 'Prelude en Fuga in C' een grote melodische vrijheid toe en voorzag hij vier 'Sinfonia's' van losbandige tempobewegingen en een ruimhartige dynamiek, die tezamen met een grote lyriek een troostende, haast zalvende uitwerking hadden." (...) "En dat terwijl de pure romantiek van Chopin van hem juist een nuchtere statigheid meekreeg, te beginnen met de 'Nocturne in c, opus 48'. Daar zette de Amerikaanse klaviermeester vier fijnbesnaarde Mazurka's tegenover een behoorlijk ingehouden 'Impromptu in Fis, opus 36'." (...) "Wonderlijke is het dat Goode in zijn klankpalet nooit verder gaat dan een ruim mezzo-forte en daarmee een bijzondere intimiteit schept. Dat noopte het publiek op het balkon tot het meer spitsen van de oren. Daartegenover kent Chopin bij Goode een geniale beweging in de frasering en een dansante benadering, die juist weer alleen op de piano kan." (...) "Eén van de hoogtepunten zat in de zeldzaam fraai gedoseerde uitvoering van de 'Mondschein' Sonate van Beethoven. De zachtaardigheid in zijn spel was tekenend, evenals het vloeiende tempo. Hier speelde een pianist die niet wilde choqueren, zonder aan klankrijkdom in te boeten. Ik had nog veel meer van deze categorie Beethoven willen horen." (...) "Met de karakteristieke nevelen waarmee Debussy zijn pianomuziek omhult, legde Richard Goode veel fantasie in twee 'Etudes', vloeiend en innig parelend en opnieuw vanuit een bescheiden toon." (...) "En tenslotte weer terug naar Chopin. Met name in het vierde 'Scherzo' onderstreepte Goode dat effectbejag ver af staat van zijn verzorgde spel. Maar ook is hij soms zoekende naar de krachtige rode draad in de compositie en lijkt hij technische obstakels met een grote boog te omzeilen." (...) "Maar Goodes boodschap was evident: hij laat de toehoorder doordringen tot de diepste lagen van Chopins intimiteit. Daar heeft hij geen opgeblazen techniek of opgeklopte bravoure voor nodig."
(Recensent: Jos Ruiters)