"Pletnev heeft ongekend kleurenarsenaal"

wo 12 mei '04 Ruim twee jaar na zijn vorige optreden in de serie Meesterpianisten in januari 2002, kwam de Russische Mikhail Pletnev afgelopen zondagavond weer naar Amsterdam voor een recital met werken van Schumann en Tsjaikovsky waarin hij zijn reputatie als 'pianist van grote contrasten' bevestigde.

Na een selectie uit 'Bunte Blätter' en de Fantasie opus 17 van Schumann en opus 72 van Tsjaikovsky nam Pletnev bovenaan de trap van de Grote Zaal met zijn hand op zijn hart afscheid van het publiek.

Het recital is door AVRO Klassiek opgenomen en wordt op maandag 7 juni om 13.30 uur uitgezonden op radio 4 in het programma "Maandagmiddagconcert".

Uit de pers:

Trouw – dinsdag 11 mei 2004
"Pletnev heeft ongekend kleurenarsenaal"
"Voor een integrale uitvoering is [Tsjaikovsky's] opus 72 te lang ten opzichte van de gemiddelde kwaliteit van de stukken. Toch was het zondag een interessante kennismaking, te meer daar een betere vertolker van deze muziek dan Mikhail Pletnev niet voorstelbaar is." (...) "Deze rasvirtuoos heeft een ongelooflijk arsenaal aan klankkleuren en speelmanieren op zijn palet, die hij met smaak en durf inzette." (...) "Sowieso was het al knap hoe hij deze veelheid aan noten in één grote concentratieboog vrijwel gaaf tot klinken wist te brengen." (...) "Zoals eerder bij zijn recitals in Amsterdam vastgesteld kon worden, kan geen pianist zo zacht spelen en daarbinnen zoveel kleuren en lijnen laten horen." (...) "Accenten, fraseringen, alles zat precies op z'n plaats. In expressie en lyriek leek de vleugel zijn mogelijkheden ruim te overschrijden."(...) "Zo plat als een piano onder de handen van een matig pianist vaak klinkt, zo driedimensionaal klonk Pletnevs vleugel."
(Recensent: Christo Lelie)

De Telegraaf – dinsdag 11 mei 2004
"Pletnev neemt afscheid van maatstreep"
"Voor de selectie uit 'Bunte Blätter' en de Fantasie opus 17 van Robert Schumann koos hij zijn eigen metrum, dat minder te maken heeft met maat of puls dan met de spankracht van de melodisch lijnen. Het is een fascinerende, transcendente benadering, die zo sterk verweven is met de persoonlijkheid van deze grote pianist, dat hij logisch en volstrekt natuurlijk overkomt." (...) "In de achttiendelige Pianocyclus opus 72 van Tsjaikovsky kon Pletnev een andere, heftig virtuoze kant van zijn persoonlijkheid kwijt. De octaven daverden in een op Chopin geïnspireerde 'Polacca de concert', waarbij de Russische componist zijn Poolse collega in vurigheid nog probeerde te overtreffen." (...) "Maar Pletnev zou Pletnev niet zijn, als hij het verstilde middengedeelte niet tot een indrukwekkend, fluisterend pianissimo had teruggebracht. De trillers, die in de laagste registers klinken als het spookachtige tremolo van een contrabas, de gevoileerde toonladdertjes die zo uit de houtblazersgroep van een orkest zijn ontsnapt: die hoor je alleen bij deze wonderlijke, ware meesterpianist."
(Recensente: Bela Luttmer)