serie Meesterpianisten
Riaskoff Concert Management
Concertgebouwplein 15
NL-1071 LL Amsterdam
t +31(20) 664 53 53
f +31(20) 671 51 06

"Grootse Murray Perahia maakt reputatie waar"

zo 28 mrt '10 Zondagavond 21 maart gaf Murray Perahia zijn elfde recital in de serie Meesterpianisten. De meesterpianist moest eerder wegens een terugkerende blessure aan zijn duim zijn carrière onderbreken en heeft daardoor ook enkele recitals in de serie Meesterpianisten moeten uitstellen of afzeggen: "De noodgedwongen pauzes in zijn optredens hebben zijn spel echter verdieping gegeven, zo bleek zondag in zijn indrukwekkende optreden", aldus Christo Lelie in Trouw. Perahia heeft tijdens de lange periodes waarin hij niet kon spelen de muziek van Bach zeer intensief bestudeerd. Zijn recital opende hij met de Partita nr. 6 in e kl.t., BWV 830 van Johann Sebastian Bach waarmee hij "de poort naar de hemel opengooide". Daarnaast stonden werken van Beethoven, Schumann en Chopin op het programma. Tot besluit gaf Perahia zijn publiek twee toegiften van Chopin.

Na de partita van Bach gaf Murray Perahia "een superieure vertolking" van de Sonate nr. 30 in E gr.t., op. 109 van Ludwig van Beethoven. In Schumanns Kinderszenen, op. 15 liet Perahia zien "ook als miniaturist te kunnen boeien". Perahia besloot zijn recital met werken van Chopin: de Etude in As gr.t., op. 25 nr. 1 'Aeolian Harp', drie Mazurka's (de Mazurka in As gr.t., op. 59 nr. 2, de Mazurka in cis kl.t., op. 50 nr. 3 en de Mazurka in fis kl.t., op. 59 nr. 3) en het Scherzo nr. 4 in E gr.t., op. 54, waarna hij van dezelfde componist nog twee toegiften gaf: de Nocturne in F gr.t., op. 15 nr. 1 en de Etude in cis kl.t., op. 10 nr. 4.

Het recital van Murray Perahia is opgenomen door de AVRO en zal op zondag 18 april 2010 om 20.00 uur in het programma 'Zondagavondconcert' worden uitgezonden op radio 4. U kunt deze uitzending nog tot een week na de uitzenddatum on-line beluisteren.

Uit de pers:
Recensies van het recital van Murray Perehia op zondag 21 maart 2010
Trouw
NRC Handelsblad

Trouw – dinsdag 23 maart 2010
Grootse Murray Perahia maakt reputatie steeds weer waar
Bezoekers van de Amsterdamse serie Meesterpianisten in het Concertgebouw zagen afgelopen maand wekelijks de grootste vertolkers optreden in werken van de tweehonderd jaar geleden geboren componisten Frédéric Chopin en Robert Schumann.

Na Daniel Barenboim, Emanuel Ax en Krystian Zimerman sloot Murray Perahia deze reeks zondag af. Ook Perahia eerde beide componisten, zij het op bescheidener schaal dan zijn drie voorgangers: alleen na de pauze speelde hij werken van de jarigen.

Perahia behoort al decennialang tot de wereldtop. Die reputatie maakt hij steeds weer waar, tenminste áls hij speelt, want afgelopen jaren heeft hij vanwege een duimblessure herhaaldelijk recitals moeten annuleren. De noodgedwongen pauzes in zijn optredens hebben zijn spel echter verdieping gegeven, zo bleek zondag in zijn indrukwekkende optreden. In zijn musiceren was een perfecte balans hoorbaar tussen het analytisch blootleggen van de muzikale vormen, technische absolute perfectie, extraverte virtuositeit, gepaste ingetogenheid en poëtische expressie.

Perahia opende ijzersterk met de Partita nr. 6 in e van Bach. De Toccata hieruit speelde hij met een grote, maar naar mijn smaak voor barokmuziek iets te romantische expressie. In de hierop volgende dansvormen, zoals de puntige Corrente, de diepgravende Sarabande en de strenge Giga, vond hij echter op voortreffelijke wijze het evenwicht tussen de op het klavecimbel gerichte, achttiende-eeuwse uitvoeringspraktijk en het benutten van de uitdrukkingsmiddelen van de moderne concertvleugel.

Hierna kwam het hoogtepunt van de avond en tevens, wat mij betreft, van alle optredens van de vier meesterpianisten afgelopen weken in Amsterdam: Perahia’s superieure vertolking van Beethovens Sonate nr. 30 in E, opus 109.

Hierin openbaarde hij hoe visionair Beethoven al vooruitwijst naar de romantische klankwereld van Schubert en vooral ook Brahms. Alles was ideaal in dit Beethoven-spel: het pedaalgebruik, het zeer gedetailleerde toucher, de poëzie en het realiseren van de grote vorm.

In Schumanns Kinderszenen demonstreerde Perahia ook als miniaturist te kunnen boeien. Hij speelde deze dertien stukjes in alle eenvoud, elk met een eigen karakter en sfeer, maar tegelijk zorgde Perahia dat de cyclus als een eenheid overkwam.

Hoewel niet als zodanig gecomponeerd, klonken eveneens de Etude opus 25 nr.1, drie Mazurka’s uit opus 50 en 59, en het vierde Scherzo van Chopin in Perahia’s uitvoering als een compositorische eenheid door de wijze waarop Perahia deze werken presenteerde. In de Etude, die vaak als een romantisch klankstuk wordt gespeeld, benadrukte hij wat meer de technisch kant (zonder daarin te overdrijven). De Mazurka’s klonken puntig, licht en dansant, maar muzikaal het meest te beleven was er in het Scherzo. Perahia speelde het glashelder, rank, met lyriek, dramatiek en brille, opnieuw met al die elementen in balans. Groots!
(Recensent: Christo Lelie)

NRC Handelsblad – maandag 22 maart 2010
Bach pleister op duim Perahia

Zoals de tuberculeuze Chopin iedere dag Bach speelde, en Schumann zijn depressies bestreed met Bach, zo laafde pianist Perahia zich aan Bachs partituren toen hij in de jaren negentig gewond was aan zijn duim.

Sinds die tijd speelt Perahia op vrijwel elk recital Bach, en dat doet hij met de eenvoud, de integriteit en de gratie van iemand die werkelijk weet wat hij te zeggen heeft.

In de serie Meesterpianisten gooide Perahia gisteren in het Amsterdamse Concertgebouw de poort naar de hemel open met Partita nr. 6 in e (BWV 830). Met de lyrische uitlijning van de stemmen, de subtiele kleuring van de noten, de organisch timing en dynamiek en de ruimtelijkheid van de harmonieën, speelde hij als de democraat onder de pianisten: alle stemmen kregen hun eigen karakter en intensiteit. Zo maakte hij aannemelijk dat Bach, als hij een eeuw later geleefd had, ook meesterlijke opera’s zou hebben geschreven.

Maar de zangerigheid waarmee Perahia de muziek benadert had een minder gunstig effect op Beethovens Sonate nr. 30 in E, op. 109. Het contrast tussen tedere lyriek en weerbarstige pathetiek werd gesmoord in een deken van zachtmoedige klankkleuren, zodat Beethoven mooi maar eenzijdig klonk.

Overtuigender mijmerde Perahia over kinderverlangens in Schumanns Kinderszenen. Ook met de elegante lichtvoetigheid van drie Mazurka’s en het Scherzo nr. 4 in E, op. 54 van Chopin wist Perahia te vervoeren. Maar alleen met diens ‘Aeolian Harp’-etude en de als toegift gespeelde Etude Opus 10, nr. 4 schoot Perahia muzikale vuurpijlen af.
(Recensente: Wenneke Savenije)

Laatste nieuws:

1 jul	Pianowonder haalt Schumann uit schaduw
25 jun	"Von Eckardstein toont zich groot virtuoos"
20 jun	"Pollini danst jong en lenig met Chopin"
21 mei	Pollini: Preludes op. 28 voor Etudes op. 25
13 mei	"Pianist Blechacz toont zijn spelvreugde"
» compleet nieuwsoverzicht

Zoek op componist
Ik wil naar een recital met werk van:

Bijv. Schubert of Chopin

Laatste toegiften:

zo 20 juni 2010
Arcadi Volodos »

Een deel van de recitals wordt door de AVRO opgenomen en uitgezonden op radio 4

Alle opgenomen recitals zijn na uitzending nog enige tijd on-line te beluisteren.

Met uw abonnement of losse kaart voor de serie Meesterpianisten maakt u vanaf 3 uur voor aanvang van het recital gratis gebruik van bus, tram en metro van het GVB.

Volvo Cars Nederland zorgt voor het exclusieve, betrouwbare en meesterlijke vervoer van de serie Meesterpianisten