serie Meesterpianisten
Riaskoff Concert Management
Concertgebouwplein 15
NL-1071 LL Amsterdam
t +31(20) 664 53 53
f +31(20) 671 51 06

"Von Eckardstein toont zich groot virtuoos"

Severin von Eckardstein (foto: Shane Shu & Michel Cupido)

vr 25 jun '10 Twee weken na de finale van de Koningin Elisabeth Wedstrijd in Brussel gaf Severin von Eckardstein, in 2003 de winnaar van dit concours, zijn derde recital in de serie Meesterpianisten. Von Eckardstein kwam naar Amsterdam met een programma van bekende en minder vaak gehoorde werken van Mozart, Schumann, Medtner, Skrjabin en Messiaen. Toegiften waren er van Frédéric Chopin, Leo Ornstein en Felix Blumenfeld, van wie hij een "onnavolgbaar rank gespeelde" Etude voor de linkerhand ten gehore bracht. Christo Lelie schreef na zijn recital in Trouw: "[Er] leek geen andere conclusie mogelijk dan dat hij de interessantste Elisabeth-laureaat van de afgelopen twee, drie decennia is."

Het recital van Severin von Eckardstein is opgenomen door de AVRO en zal op zondag 27 juni 2010 om 20.00 uur in het programma 'Zondagavondconcert' worden uitgezonden op radio 4. U kunt deze uitzending nog tot enige tijd na de uitzenddatum on-line beluisteren.

Recensies | Severin von Eckardstein:

Trouw
NRC Handelsblad
de Volkskrant

Trouw – woensdag 16 juni 2010

"Von Eckardstein toont zich een groot virtuoos"

Meer superieur musicus aan de piano dan briljant pianist

Ruim twee weken na de spannende finale van de Koningin Elisabeth Pianowedstrijd speelde de winnaar van jaargang 2003 van dit Brusselse concours, Severin von Eckardstein, in het Concertgebouw.

Destijds was hij al een buitengewoon boeiende kandidaat. In tegenstelling tot sommige andere winnaars heeft Von Eckardstein zich de afgelopen jaren in zeer positieve zin ontwikkeld. Nadat de pianist zondag zijn recital had gegeven, leek geen andere conclusie mogelijk dan dat hij de interessantste Elisabeth-laureaat van de afgelopen twee, drie decennia is.

Von Eckardstein kwam naar Amsterdam met een ongebruikelijk programma, waarin hij voor de pauze bekende werken van Mozart en Schumann vertolkte, en erna minder vaak gehoorde composities van Medtner, Skrjabin en Messiaen.

Hij toonde zich een groot virtuoos, maar speelde zonder enige vorm van uiterlijk vertoon, met een uitzonderlijk rijk pianistisch kleurenpalet en een diepgewortelde muzikaliteit, die gepaard ging met een zekere noblesse. Omdat hij dit alles primair inzet om de diepere lagen van de muziek bloot te leggen en hij allerminst erop uit is te koketteren met mooie klanken en te epateren met techniek, kan hij eerder als een superieur musicus aan de piano dan als een briljant pianist worden bestempeld.

Fascinerend was bovenal zijn vermogen de tussenstemmen subtiel uit te lichten, ze te integreren in het stemmenweefsel en zich te richten op de linkerhand, die de structuur van de composities draagt.

Die kwaliteiten maakten zijn uitvoering van Schumanns ’Symphonische Etüden’ tot een muzikaal evenement van grote klasse. Het waren precies die aspecten die een week eerder in dezelfde zaal misten in Maurizio Pollini’s Schumann-spel. Het enige dat Von Eckardstein verweten kan worden is het voor de nagalm soms te royale pedaalgebruik.

Na de pauze lukte het hem beter de zaalakoestiek in te zetten in de weemoedige ’Sonata Reminiscenza’ van Nikolai Medtner. Nog rijker werd de kleurenpracht in de ’Deux Poèmes’ van Alexander Skrjabin. In diens Zevende sonate (’Messe blanche’), liet Von Eckardstein treffend horen dat Skrjabins muziektaal al vooruitwijst naar die van Olivier Messiaen, met wiens ’Regard de l’ Église d’Amour’ (uit ’Vingt Regards de l’Enfant-Jésus’) hij dit memorabele recital afsloot.

Het zeer enthousiaste publiek kreeg drie zeer afwisselende toegiften: een bijna schetsmatig en flegmatiek uitgevoerde Mazurka van Chopin, het morbide klankstuk ’Suicide in an Airplane’ van Leo Ornstein en een onnavolgbaar rank gespeelde ’Etude voor de linkerhand’ van Felix Blumenfeld.
(Recensent: Christo Lelie )

NRC Handelsblad – maandag 10 mei 2010
Dit is een recensie van een eerder recital met hetzelfde programma

"Eckardstein en Blechacz: jonge generatie Meesterpianisten"

In veel opzichten zijn ze elkaars tegenpolen: de ingetogen Severin von Eckardstein (1978), stammend uit een Duits adellijk geslacht uit Düsseldorf, en de kwikzilverachtige Rafal Blechacz (1985), geboren in Naklo nad Notecia, een klein plaatsje in Polen. Maar allebei zijn ze nog jong, spelen ze fantastisch piano en sleepten ze de afgelopen jaren belangrijke prijzen in de wacht.

In de serie Meesterpianisten handhaven ze zich met verve te midden van eerbiedwaardige reuzen als Sokolov, Pollini en Zimerman. Von Eckardstein doet denken aan de romantische zwerver op Wanderer über dem Nebelmeer, het beroemde schilderij van Caspar David Friedrich, terwijl Blechacz meer weg heeft van een dartel veulen: een en al energie en potentie, maar nog niet helemaal in balans.

In Eindhoven etaleerde Von Eckardstein zijn muzikale veelzijdigheid in een programma dat opende met de verfijnd vertolkte Duportvariaties in D, KV 573 van Mozart, gevolgd door een vloedgolf van heftige pathetiek in de intens beleefde en evenwichtig uitgesponnen Etudes symphoniques op. 13 van Schumann. Na de pauze liet Von Eckardstein de wonderlijke laatromantiek van Medtner behoedzaam overvloeien in de geparfumeerde symboliek van Skrjabin. Met kernachtige akkoorden en metafysische ornamentiek trok hij daarna in Regard de l’Eglise d’amour van Messiaen een imposante klankkathedraal op.

De briljante Blechacz vloog met het enthousiasme van een jonge hond door de polyfone wereld van Bachs Partita nr. 1 in Bes en de subtiel zwevende materie van de Sonate in Bes, KV 570 van Mozart. Bij Debussy’s Pour le piano trok hij op in de archaïsche wereld van de zeventiende-eeuwse klavecinisten om met ongekende vaart en muzikale doodsverachting via de Franse Romantiek veilig aan te landen in de sfeervolle klankwereld van Debussy.

Daarna leefde Blechacz zich onbekommerd uit in werken van Chopin. Behendig laverend tussen atletische virtuositeit en poëtische muzikaliteit smolt hij soms heel even met hem samen.
(Recensente: Wenneke Savenije)

de Volkskrant – dinsdag 15 juni 2010

Pianist legt contrasten onder vergrootglas

Fijngevoelig en introvert (Eusebius) tegenover krachtig en inspirerend extravert (Florestan); twee karakters die de Duitse componist Robert Schumann gebruikte als pseudoniem voor zijn ideeën over muziek. Severin von Eckardstein (1978) leek zondag bij zijn derde optreden in de serie Meesterpianisten Schumanns gedachtegoed te adopteren. De Duitse pianist legde in het Concertgebouw in Amsterdam contrasten onder een vergrootglas.

In Schumanns Etudes symphoniques (1837), met toevoeging van vijf postuum uitgegeven etudes, was Von Eckardsteins bijzondere combinatie van stoer en fijnzinnig tot in detail aanwezig. De zeventien delen verliepen van briljante subtiliteit tot macho gejaagdheid binnen een groots, orkestraal kader.

Voor Deux poèmes van Skrjabin gold een zelfde, gedurfde aanpak: op iel sereen volgde onmiddellijk een grof geluid. In de toegiften idem dito: de sierlijke, innige Mazurka, op. 59 nr. 1 van Chopin werd weggeslagen door Suicide in an airplane (1913) van Leo Ornstein, waarin de pianist erop los timmerde alsof zijn leven ervan afhing.

Verfijnde kant

Met de Variaties op een menuet van Duport van Mozart spiegelde de meesterpianist een verfijnde kant voor: de negen variaties klonken als lieflijke krokusklokjes in het lentegras. Skrjabins Sonate nr. 7 verviel niet in een uiterste, maar bleef steken in grauwheid.

In Regard de l’église d’Amour van Messiaen sloeg de wijzer door. Grommend en grollend denderden bundels noten als rotsblokken naar een onvermijdelijke afgrond. Voor beschouwing (‘regard’) was geen tijd, wel voor een indrukwekkende bezinning op het voorbije geweld in een zachtzinnige passage, die helaas pronkerig werd weggevaagd.

Extremen vonden bij Von Eckardstein een perfecte balans in Sonata-Reminiscenza uit Vergessene Weisen (1919-22) van Nicolas Medtner. Als een sprookje vloeide de sonate voort, met fluweelzachte strelingen, meedogenloze mededelingen en een trots moraal. De uitvoering leverde - misschien onbedoeld - een warmbloedig pleidooi op voor de relatief onbekende Russische componist.

Zulke muzikale botsingen doen bijna vergeten dat Von Eckardstein over een verbluffende, soepele techniek beschikt. Op de valreep kon de voormalig prijswinnaar van het Koningin Elisabethconcours (2003) die overtuigend tonen in zijn derde toegift, de Etude voor de linkerhand van Felix Blumenfeld.
(Recensente: Lonneke Regter )

Laatste nieuws:

1 jul	Pianowonder haalt Schumann uit schaduw
25 jun	"Von Eckardstein toont zich groot virtuoos"
20 jun	"Pollini danst jong en lenig met Chopin"
21 mei	Pollini: Preludes op. 28 voor Etudes op. 25
13 mei	"Pianist Blechacz toont zijn spelvreugde"
» compleet nieuwsoverzicht

Zoek op componist
Ik wil naar een recital met werk van:

Bijv. Schubert of Chopin

Laatste toegiften:

zo 20 juni 2010
Arcadi Volodos »

Een deel van de recitals wordt door de AVRO opgenomen en uitgezonden op radio 4

Alle opgenomen recitals zijn na uitzending nog enige tijd on-line te beluisteren.

Met uw abonnement of losse kaart voor de serie Meesterpianisten maakt u vanaf 3 uur voor aanvang van het recital gratis gebruik van bus, tram en metro van het GVB.

Volvo Cars Nederland zorgt voor het exclusieve, betrouwbare en meesterlijke vervoer van de serie Meesterpianisten