"Berezovski is de ultieme virtuoos"

wo 6 okt '04 De Russische pianist Boris Berezovsky opende afgelopen zondag in een uitverkochte Grote Zaal het achttiende seizoen van de serie Meesterpianisten met een programma 'waar vrijwel geen pianist zich op het podium aan waagt'. Berezovsky opende met de zelden uitgevoerde Sonate in e kl.t., op.25 "Night Wind" van Nikolaj Medtner.

Daarna klonken de op het eeuwenoude Spaanse danslied 'folia' gebaseerde Corelli-variaties van Rachmaninov. Na de pauze speelde Berezovsky een selectie etudes van Chopin, afgewisseld met parafrases daarop van Godowsky, die een nog hogere moeilijkheidsgraad hebben dan het origineel. Ter afsluiting van het openingsrecital speelde Boris Berezovsky twee toegiften: de Prelude in gis kl.t., op. 32 nr. 12 (Allegro) en de Prelude in g kl.t., op. 23 nr. 5 (Alla marcia) van Rachmaninov.

Het recital is door AVRO Klassiek opgenomen en wordt op zondag 24 oktober om 20.00 uur uitgezonden op radio 4 in het programma "Avondconcert Zondag".

Uit de pers:

Noordhollands Dagblad – dinsdag 5 oktober 2004
"Boris Berezovsky in meesterlijke bui"
"Een betere opening van de serie Meesterpianisten 2004-2005 had concertorganisator Marco Riaskoff zich niet kunnen wensen. Boris Berezovsky realiseerde de volmaakte invulling van een pianorecital, voor een overvolle zaal met vooral veel jeugdige toehoorders." (...) "Berezovsky toonde gepassioneerde gedrevenheid, met golven van heldere nuances. [...] Bepalend voor de enorme aandacht die hij vast wist te houden was zijn imposante vormbesef, waarmee hij de sluier van ondoorgrondelijkheid [van de Sonate in e, opus 25 'Night Wind' van Nikolaj Medtner] afhaalde." (...) "Razendsnel schakelde Berezovsky zijn kolossale toucher terug voor de subtiele 'Variaties op een thema van Corelli' van Sergej Rachmaninov. Met deze diepzinnige toonvorming belichtte hij de veelzijdigheid van de twintig variaties [...]." (...) "Een bijna krankzinnig staaltje pianistiek volgde. Want welke pianist zou het in zijn hoofd halen de beroemde Etudes van Chopin te plaatsen naast de doorwrochte en nogal onspeelbare transcripties van Leopold Godowsky? De ultieme moeilijkheidsgraad prikkelde Berezovsky, die er met ogenschijnlijk speels gemak mee omging." (...) "Om de gemoederen weer enigszins tot bedaren te brengen besloot Berezovsky zijn zeer goede recital met twee Preludes van Rachmaninov, voorzien van een uitstekende timing en een brede muzikale context."
(Recensent: Jos Ruiters)

Trouw – dinsdag 5 oktober 2004
"Berezovski is virtuoos"
"De Etudes van Frédéric Chopin zijn technisch zo moeilijk dat slechts weinig pianisten ze in het openbaar durven spelen. [...] De Rus Boris Berezovski vertolkte zondag echter een selectie Godowsky-Chopin-studies, samen met de Chopin-originelen, en deed dat volkomen gaaf en schijnbaar met het grootste gemak. [...] Opnamen [van David Saperton en later Geoffrey Madge en Marc-André Hamelin] klinken spectaculair, maar ze verbleken bij wat Berezovski live met deze stukken deed." (...) "Berezovski's aanslag lijkt dan achteloos, maar ondertussen zijn de kleinste finesses tot achterin de grote zaal feilloos te horen." (...) "Het is dat Berezovski zijn rechterhand boven op de vleugel liet rusten, anders had niemand geloofd dat hij de Revolutie-etude echt maar met vijf vingers speelde." (...) "Van Rachmaninov speelde Berezovski de Variaties op een thema van Corelli met een summum aan raffinement en distinctie. Berezovski is de ultieme virtuoos."
(Recensent: Christo Lelie)

de Volkskrant – dinsdag 5 oktober 2004
"Berezovski verpletterde zijn gehoor met pianistische donderslagen en bliksemend passagewerk op een XXL-steinway." (...) "Het toeval wil dat Berezovski niet alleen staat in zijn pogingen de laatromanticus [Nikolaj Medtner] te reanimeren. Ook zijn landgenoot Evgeni Kissin reist rond met Medtner op het repertoire. Hoe dat straks uitpakt met Medtner en Kissin (in juni in Amsterdam), het zal menigeen interesseren na Berezovski's stormachtige presentatie van afgelopen zondag." (...) "Meer helderheid zat er in zijn vertolking van een 'echte' Rachmaninov (de Corelli-variaties). Waarna het spektakel kon beginnen van een reeks etudes van Chopin, afgewisseld met de vrolijke waanzin van nog veel moeilijker bewerkingen van die etudes (vaak voor één hand) van de hand van Leopold Godowsky. Daarmee vergeleken is een 'Sonata Appassionata' van Beethoven een pianistische peulenschil."
(Recensent: Roland de Beer)

de Telegraaf – dinsdag 5 oktober 2004
"Wie kan de Revolutie-etude van Chopin spelen met alleen zijn linkerhand, strak in tempo, compleet met de schwung en dictie die daarbij zijn vereist? Boris Berezovski. Hij liet er tijdens het eerste concert van de serie Meesterpianisten geen twijfel over bestaan. Ontspannen leunde hij met rechts op de kast van de vleugel, terwijl links even soepel als krachtig de gedroomde overwinning van de Polen op de Russische overheersing verkondigde." (...) "Berezovski, Rus van geboorte, koppelde de originelen van Chopin aan de bewerkingen van Godowski. [...] Alleen al de aankondiging van dit onderdeel van Berezovski's programma had het publiek massaal naar het Amsterdamse Concertgebouw doen toestromen. Het kreeg waar voor zijn geld."
(Recensente: Bela Luttmer)

NRC Handelsblad – dinsdag 5 oktober 2004
"Berezovsky tovert alles uit piano"
"De moeilijkheidsgraad van Godowsky's parafrases maakt dat vrijwel geen pianist zich er op het podium aan waagt. Behalve dan de Russische pianist Boris Berezovsky (1969), die kan worden uitgeroepen tot de meest virtuoze klavierleeuw van dit moment." (...) "Berezovsky heeft een formidabele pianotechniek en een ontstellende trefzekerheid. Muzikaal straalt hij een dwingende kracht uit. Er klinkt geen twijfel, geen aarzeling of onzekerheid in zijn spel." (...) "Als een ongenaakbaar blok graniet zat Berezovsky achter de Steinway, terwijl zijn soepele vingers door de muziek van Chopin en Godowsky raasden als tien afzonderlijke handen. Pianistisch gesproken ligt de complete kosmos binnen Berezvosky's handbereik. [...] Zelfs met alleen zijn linkerhand kan hij al meer dan menig pianist met beide handen. Donderend tumult werd afgewisseld met ijle droomklanken en alles daar tussenin, alsof hemel, hel en vagevuur in één lange adem op sublieme wijze tot klinken werden gebracht." (...) "Schitterend van klank, vorm en beweging klonken daarna de Variaties op een thema van Corelli van Rachmaninov, gebaseerd op het eeuwenoude danslied 'folia', waarvan Berezovsky in de voetsporen van Rachmaninov op onnavolgbare wijze alle eigentijdse klank- en kleurmogelijkheden onthulde."
(Recensente: Wenneke Savenije)