Piotr Anderszewski, piano
Grote Zaal, Concertgebouw Amsterdam

Gerelateerd nieuws:

Een noviteit in de serie Meesterpianisten, maar in het kader van het Chopin-jaar misschien niet geheel toevallig: liefst vier meesterpianisten van Poolse origine sieren het seizoensaffiche. Om te beginnen de in Warschau geboren Pools- Hongaarse pianist Piotr Anderszewski. Hij is de enige debutant dit seizoen en met 40 jaar (dat wordt hij op 4 april 2009) ook geen ‘jong talent’ meer te noemen.

Anderszewski, die de wereld een klein decennium geleden versteld deed staan van zijn interpretatie van Beethovens Diabellivariaties, gaf een aantal jaren later in een interview te kennen dat hij het helemaal had gehad met die componist. Dat hij toch van die gedachte is afgestapt is voor muziekliefhebbers heel fijn en voor u en ons helemaal in dit geval omdat hij deze beroemde compositie gaat uitvoeren! Internationaal wordt Anderszewski’s pianospel geroemd om de grote transparantie, intelligentie en muzikaal inzicht waarmee het wordt vormgegeven.

Anderszewski’s indrukwekkende carrière begint op een nogal ongewone manier tijdens het Leeds Concours in 1990. Niet omdat hij de 1e prijs wint, maar omdat hij zichzelf diskwalificeert tijdens zijn halve finalerecital (hij voert onder andere Beethovens Diabelli-variaties uit) door van het podium af te lopen omdat hij vindt dat hij niet goed genoeg speelt om door te gaan naar de finale. Hij was als 21-jarige voor zijn eigen gevoel onverwacht in de halve finale gekomen en zegt later over dit voorval: “It felt wrong. The goal of every person I met at that competition was to win it. Mine was absolutely not. I just wanted to play as well as possible, and I felt guilty towards all those others who so desperately wanted to win and hadn’t got through.”

Dit is een aardige illustratie van Anderszewski’s haast beangstigende eerlijkheid als musicus en zijn hoge standaard van zelfkritiek. Professionaliteit staat hoog in het vaandel bij Anderszewski en hij kan zich eigenlijk niet genoeg afvragen waarom hij een bepaald stuk speelt, terwijl dat bijvoorbeeld juist een stuk is wat al zovele malen prachtig is gespeeld of opgenomen. “Sometimes I think that the most noble activity would be to do nothing. So if I do something then it has to be unique or interesting. Otherwise I would do nothing and stay in bed.”

Zijn repertoirekeuze is een langdurig proces en hij voegt dan ook mondjesmaat stukken toe aan zijn speellijst. Hij sympathiseert met musici zoals wijlen dirigent Carlos Kleiber, die maar een paar keer per jaar ten tonele verscheen, of de legendarische pianist Arturo Benedetti Michelangeli, die naarmate hij ouder werd steeds minder werken speelde.

Anderszewski geeft bewust niet veel concerten en plant zijn activiteiten zorgvuldig. “It’s very easy to get dragged into filling your diary, but I want to stop this. I don’t find it very creative. I’d rather spend more time practicing, more time at home exploring what I want to do next.” Dat ‘home’ is tegenwoordig Lissabon, waar hij een jaar geleden een huis kocht. Hij spreekt naast Portugees, ook vloeiend Pools, Hongaars, Frans en Engels.