Mitsuko Uchida, piano
Grote Zaal, Concertgebouw Amsterdam

Gerelateerd nieuws:

Twee weken na Jonathan Biss betreedt een goede bekende van hem het podium: zijn ‘muzikale mentor’ Mitsuko Uchida. Al jarenlang is zij een publiekslievelinge in Amsterdam en zij is hier dan ook vele malen tot grote muzikale hoogtes gestegen.

Uchida wordt op 20 december 1948 geboren in Tokyo als derde kind in een diplomatengezin. Zij begint met pianolessen op driejarige leeftijd, gewoonweg omdat dit bij een traditionele Japanse opvoeding hoort. Ze ontwikkelt dan al snel een liefde voor Westerse klassieke muziek, in het bijzonder voor Mozart. Die liefde zorgt er uiteindelijk voor dat ze haar toekomst als Japanse huisvrouw inruilt voor die van musicus. “As a small child I remember vividly listening to Mozart again and again”. De muziekopleiding in Japan was meer gericht op het mechanische aspect van pianospelen, maar Uchida had behoefte aan een meer interpretatieve benadering. Zij wilde ‘vrij’ zijn van die starre traditionele aanpak en muziek ‘voelen’.

Op twaalfjarige leeftijd verhuist Uchida met haar ouders naar Wenen, waar de Europese muziekcultuur veel dichterbij komt voor haar. Toch blijft ze zich beperkt voelen door haar leraren. “It was full of fixed ideas, masses of do’s and don’ts, and ‘music should be played this way’…so I had to get out of that”. Ze verhuist naar Londen en rondt haar opleiding af als ze 22 jaar oud is. In Londen is ze eindelijk ‘vrij’ om de muziek op haar eigen voorwaarden te ontdekken. Mozart speelt daarbij een belangrijke rol. Haar weloverwogen carrièreverloop en haar intensieve studie hebben haar gebracht tot wat ze vandaag is: een van de grootste vertolkers van het Weense repertoire. Zo schrijft de Independent on Sunday: “Her structural, harmonic and lyrical understanding is ideal. Matchless pianism, tastefully stretched tempi, rapt fugato voices and crystalline articulation abound”. En de Volkskrant beschrijft ook mooi waarom Uchida zo geliefd is: “Ze is een van de weinige pianisten die het aandurft haar dwingende betoog vanuit het niets op te bouwen. Haar Schubertvertolkingen ademen de sfeer van een wereld waaruit aardse zaken als zwaartekracht en lompe bewoners zijn verdwenen. Ze tovert onwaarschijnlijke kleuren uit de vleugel”.

Over haar bestaan is Uchida zeer tevreden, ook al heeft het reizen soms zijn keerzijde: “If you keep the balance right, nothing is better than a musician’s life. Sometimes I’m asked if I would pay to give concerts, and I would - but instead they pay me. Aren’t I lucky!”. Haar leven buiten het drukke bestaan als solist wordt eigenlijk ook ingenomen door de piano en de muziek. Ze heeft een huis met een aparte studio die vijf piano’s c.q. vleugels herbergt. Ze heeft geen kinderen. Dat was volgens haar niet te combineren geweest met een dergelijke carrière. “I have no other passions. I like other things, but I only have enough room for one real passion, and that is music”.