Alexander Gavrylyuk, piano
Grote Zaal, Concertgebouw Amsterdam

Gerelateerd nieuws:

Zijn moeder vond hem te lui om pianist te worden. Maar gelukkig had zij het bij het verkeerde eind en al snel wist Gavrylyuk: “Muziek is de grootste schepping van de mensheid. Geen andere kunst kan mensen zo diep ontroeren”. Alexander ‘Sasha’ Gavrylyuk wordt in 1984 geboren en begint met zijn pianostudie op zevenjarige leeftijd. Op dertienjarige leeftijd verhuist hij in zijn eentje van de Oekraïne naar Australië en wordt daar – ook in muzikale zin – volwassen. In 2005 komt zijn internationale doorbraak wanneer hij de Gouden Medaille wint van het Arthur Rubinstein Concours in Tel Aviv. Concerten op vele toonaangevende podia volgen en in februari 2009 is zijn debuut in de serie Meesterpianisten een onvergetelijk feit. Want zelden heeft een jonge pianist bij zijn debuut zo’n verpletterende indruk gemaakt. Technisch en muzikaal was het subliem en hij speelde met de wijsheid en inspiratie van iemand die er al een paar pianolevens op heeft zitten. Die factoren zijn bepalend voor zijn intense spel, gespeend van elke ijdelheid. Zijn diepzinnigheid komt wellicht voort uit een nare, maar bepalende gebeurtenis in zijn leven: een zwaar auto-ongeluk, waarbij zijn schedel deels verbrijzeld raakt. Ondanks een pessimistische houding van zijn artsen, ontwaakt hij uit zijn coma en zit hij na drie maanden weer op het podium. En speelt piano. Over (veer)kracht gesproken.

NRC Handelsblad schreef naar aanleiding van dit stormachtige debuut: “Gavrylyuk is al jong een meesterpianist” en vervolgde met “wie op die leeftijd al zo superieur en waarachtig kan pianospelen, is geboren met de gave van de goddelijke concentratie. Hij lijkt van nature te beschikken over al die kwaliteiten die de beroemde violist Jascha Heifetz onontbeerlijk achtte voor een groot solist: de zenuwen van een stierenvechter, de spijsvertering van een boer, de vitaliteit van een bordeelhoudster, de tact van een diplomaat en de concentratie van een Tibetaanse monnik”.

De Volkskrant kopte: “Concertgebouw zweeft na magistrale vertolking” en Trouw kopte ondubbelzinnig “Pianist Gavrylyuk is de ontdekking van het jaar”. Inmiddels heeft Gavrylyuk alle pianoconcerten van Prokofiev uitgevoerd en opgenomen met het Sydney Symphony Orchestra o.l.v. Vladimir Ashkenazy en in mei 2010 maakt Gavrylyuk zijn debuut bij het Koninklijk Concertgebouworkest o.l.v. Mikhail Pletnev met het Tweede pianoconcert van Prokofiev. Collega-pianist Murray Perahia bracht Gavrylyuk in aanraking met de methode voor muziekanalyse van Schenker, hetgeen hem enorm hielp bij het uitdenken van structuur, frasering en beweging bij composities. Dankzij Stanislawski’s autobiografie, die hij bij toeval in handen kreeg, begreep Gavrylyuk ineens dat ‘method acting’ ook toepasbaar is op muziek: “het gaat erom dat je niet alleen de noten ‘vertolkt’ maar zelf ook helemaal de noten wórdt. De kunst is zo intens door te dringen tot de essentie van de partituur, dat je emotioneel volledig samenvalt met de muziek die je speelt”.