Grigory Sokolov, piano
Grote Zaal, Concertgebouw Amsterdam

Gerelateerd nieuws:

“Ich spiele alles was ich liebe”, aldus Grigory Sokolov. En wij houden van alles wat hij speelt. Daarom, vanwege zijn onnavolgbare en dwingende interpretaties, is deze magistrale Russische meesterpianist elk seizoen te gast in de serie Meesterpianisten. In NRC Handelsblad was een paar jaar geleden te lezen: “De fenomenale Russische pianist Grigory Sokolov torent in alle opzichten zo hoog uit boven zijn collega’s, dat zijn magische spel van een goddelijke orde is. Sokolov weet met onaantastbare muzikale gezaghebbendheid wat hij doet en waarom hij dat doet. Geen frictie tussen droom en daad, geen ruimte voor twijfel en onzekerheid. Sokolov is volkomen één met zichzelf, de vleugel en de muziek”. En Trouw was het daarmee eens: “Hij is onbetwist een meester onder de meesters en boezemt onder vakbroeders minstens zoveel ontzag in als onder het concertpubliek. Sokolovs toonvorming is onnavolgbaar mooi en veelzijdig”. Sokolovs uitvoeringen worden gekenmerkt door een heel persoonlijke visie: dramatisch, dynamisch en vrij. Sokolov zegt daarover: “Das schönste ist absolute Freiheit in der Kunst, nicht aber unbegrenzte, das bringt nichts. Nur wenn sich die Phantasie selbst begrenzt, nur dann entstehen Konturen, Schöpfung, Kunst!”.

Sokolov wordt geboren op 18 april 1950 in het huidige Sint Petersburg. Nadat hij zich als klein kind al had gestort op het dirigeren van allerlei muziek, staande op een verhoging in de huiskamer en zich overgevend aan de klanken die via oude grammofoonplaten de kamer vulden, komt er op aandringen van een plaatselijke muzieklerares een piano in huize Sokolov. En dan begint – op vijfjarige leeftijd – zijn pianistenbestaan.

Wetende dat Sokolov niet alleen onder zijn publiek maar ook onder zijn professionele collega’s grote bewonderaars heeft, is het interessant te horen wie hem hebben geïnspireerd. Sokolov laat weten: “Of those whom I heard on stage I’d like to name first of all Emil Gilels. Judging by the records, it was Rachmaninov, Sofronitsky, Gould, Solomon and Lipatti. As to esthetics, I feel most close to Anton (not Arthur!) Rubinstein”.

Pianist Yevgeny Sudbin (zie pagina 14/15) beschreef een concert van Sokolov als ‘an incredibly exhausting and intense experience’. Hoe voelt Sokolov zich dan zelf na een recital? “Ach, wissen Sie, Praktisch gibt es nur sehr wenig Zeit nach einem Konzert, weil man eigentlich immer schon vor dem nächsten Konzert ist”. Dat is typisch Sokolov, een oneindige toewijding.
Zijn programma is nog niet exact bekend, maar we weten inmiddels dat zijn recitals per definitie een onvergetelijke indruk achterlaten, ongeacht wat hij speelt…