Jorge Luis Prats, piano
Grote Zaal, Concertgebouw Amsterdam

Gerelateerd nieuws:

Het is nog niet eerder gebeurd, maar eens moet de eerste keer zijn. De charismatische Cubaanse meesterpianist Jorge Luis Prats zal in juni 2011 voor het derde opeenvolgende seizoen vanaf zijn debuutoptreden acte de présence geven in de serie Meesterpianisten.

Zoiets is niet bepaald gebruikelijk, maar zijn debuut in november 2008 en zijn laatste huzarenstukje in november 2009 waren zo overrompelend in hun muzikale zeggingskracht dat wij Prats graag deze eer gunnen. In Cuba, en helemaal in Havana, kent hij bijna iedere artiest of musicus, en iedereen kent hem. Prats: “In Cuba wordt muzikaal talent in het wild geboren. Wat muziek betreft is Cuba een wonder. De mensen dansen en zingen op straat, muziek zit de Cubanen in het bloed”.

Trouw: “Het Zuid-Amerikaanse pianofeest dat de 52-jarige Cubaan in het geheel uitverkochte Concertgebouw aanrichtte, werd een debuut waar nog lang over zal worden gesproken. Prats bleek absolute beheersing over de piano te hebben in de allermoeilijkste werken. Daarbij stonden het muzikale verhaal en de overdracht van emoties, en niet technisch vertoon, centraal. Zijn spel was aanstekelijker en warmbloediger dan dat van pianisten die de laatste jaren te beluisteren waren”. “Jorge (Luis) Prats laat Grote Zaal zwieren en schmieren” kopte de Volkskrant naar aanleiding van zijn laatste recital met een eerbetoon aan de Weense wals, en schreef verder: “Betovering ontstond toen de Cubaan Iberia ter hand nam. Pats! Vanaf de eerste noot was het er: bedwelmende, swingende schoonheid die Andalusië eer aan deed”.

De recensent van Trouw wist ook: “Charmeur Jorge Luis Prats schittert in Latijns repertoire” en lichtte toe dat Liszts geraffineerde pianistiek koren op de molen was van charmeur Prats. “Hij liet heerlijk licht pianospel horen in de trant van coryfeeën uit de laatromantische Pools- Russische pianoschool, zoals Godowsky, Horowitz en Hofmann”. Over de Spaanse muziek was te lezen: “Met zijn zinderend spel wist hij de luisteraar helemaal in te pakken (…) hopelijk komt hij nog vaak terug met dit zuidelijke repertoire”. En de wens van deze recensent wordt in vervulling gebracht, want ook ditmaal komt Prats met intieme en opzwepende muziek, verborgen muzikale diamanten uit bekende en minder bekende Spaanstalige streken. Verhalen uit het temperamentvolle Latijns-Amerika. Met Jorge Luis Prats als ideale verteller en performer van het zuiverste soort.

Prats wil zichzelf ook geen pianist noemen, maar ‘musicus’. Hij zegt: “Muziek wordt kunst zodra een musicus besluit te spelen zoals hij is, en niet zoals men van hem verwacht. Tijdens een concert wil ik mijn publiek een wereldreis laten maken. In mijn muziek ben ik vrij te gaan waar ik wil, als luisteraars dat ook ervaren, voel ik me gelukkig”. Hij zal ongetwijfeld de zaal weer aan zijn voeten krijgen.