Radu Lupu, piano
Concertgebouw Amsterdam, Grote Zaal

Gerelateerd nieuws:

Liefhebbers van de ultieme pianistieke verfijning kunnen zich weer verheugen op de komst van deze Roemeense meesterpianist. Lupu’s meditatieve spel ademt een weldadige rust en hij weet als weinig andere pianisten met zijn stille klankwereld en zijn oneindige palet aan klankkleuren de harten van zijn luisteraars te raken. Zo ontstaan magische momenten tijdens zijn concerten.

Zijn laatste recital in mei 2009 was weer zo’n onnavolgbare proeve van meesterschap. De Telegraaf gaf Lupu de maximale 5 sterren waardering en in de Volkskrant was hierover te lezen: “Elke keer dat Radu Lupu een concert geeft, wordt de geschiedenis een stukje opgerekt (…) Lupu speelt piano op een manier die al bijna was verdwenen, maar die hij met het ouder worden steeds prominenter terughaalt. Het is een manier die hoort bij een tijd waarin zangers hun kwetsbaarheid toonden, een tijd waarin een orkest kon klinken als een kamermuziekstrijkje, een tijd waarin je niet hoefde te schreeuwen om te worden gehoord”.

Zijn opnamen voor het Decca-label van muziek van Schumann, Schubert en Brahms behoren tot de meest indringende die ooit tot stand zijn gekomen. Lupu heeft de uitstraling van een mysticus aan wie het leven voorbijtrekt, maar dat is slechts schijn. Hij beschikt over een grote kennis van de wereldliteratuur, is een begenadigd schaak- en bridgespeler en heeft bovendien een gezonde dosis humor.

Radu Lupu wordt geboren op 30 november 1945 in het Roemeense Galati. Op zesjarige leeftijd begint Lupu met pianospelen, om zes jaar later zijn eerste publieke optreden te geven met door hem zelf geschreven composities. Als hij zestien jaar oud is, gaat hij naar het befaamde Conservatorium van Moskou, waar hij studeert bij Galina Eghyazarova (die bijvoorbeeld ook Arcadi Volodos als pupil had), Heinrich Neuhaus (die tevens lesgaf aan Richter en Gilels) en Stanislav Neuhaus.

Een rijke pedagogische geschiedenis dus. En dat werpt zijn vruchten af: hij wint in 1966 het Van Cliburn Concours in de Verenigde Staten en drie jaar later wint hij nogmaals twee Eerste prijzen bij de George Enescu Competitie en het prestigieuze Leeds Concours. De muzikale wereld ligt vervolgens aan zijn voeten, al veertig jaar lang inmiddels. Radu Lupu heeft een hekel aan interviews maar tijdens een zeldzame uitzondering liet hij zich uit over de filosofie van het musiceren: “Everyone tells a story differently, and that story should be told compellingly and spontaneously. If it is not compelling and convincing, it is without value”. Dat lijkt een open deur, maar het is een van de moeilijkste facetten in het musiceren. Het verhaal dusdanig ‘vertellen’ dat tweeduizend mensen twee uur lang ademloos luisteren.

Wat dat betreft heeft Lupu de lat voor zichzelf en zijn collega’s vanaf het begin heel hoog gelegd. Radu Lupu heeft jarenlang in Londen gewoond en resideert tegenwoordig met zijn vrouw in het Zwitserse Lausanne.