arcadi volodos serie meesterpianistendoor Cornélie Hoendervanger, Het Eindhovens Dagblad , 19 december 2018 

De Russische meesterpianist Arcadi Volodos (1972) is uitgegroeid tot één van de allergrootste hedendaagse kunstenaars. Ooit startte hij een vocale carrière in de voetsporen van zijn ouders, operazangers, maar op zijn 16e koos hij voor de piano en werd direct een fenomenaal virtuoos. Met zijn kleurrijke klavierkunsten trad hij vaak op met de technisch meest veeleisende werken en hij schreef zelf ook briljante transscripties. Toen gooide hij het roer om en werd van een acrobatische hoogvlieger een naar stilte zoekende diepgraver. Hij wijdde zich aan de mystieke Mompou en de meditatieve Brahms-Intermezzi. Gisteravond was zijn recital weer een indrukwekkende belevenis. Hij speelde prachtig,  liet de componisten spreken en gebruikte zijn virtuositeit als middel om te vorsen naar de diepte. Daarmee bereikte hij een eenzame hoogte. Een onvoltooide jeugd-sonate van Schubert trof door zijn zeldzaam zangerige toucher en mooie melodieuze lijnen. De bij amateurs zeer geliefde Moments Musicaux klonken subliem, heel verfijnd en geraffineerd. Zijn pianissimo’s waren soms  zó zacht als ik zelden heb waargenomen. De korte werken van Rachmaninov kregen spanning, veel rubato en een dosis dramatiek, ook Volodos’ eigen arrangement. Skrjabin vertolkte hij met een verbijsterende indringendheid. Vers la Flamme, het einde van de aarde, toevallig het lijfstuk van de legendarische Horowitz, bouwde hij op van onheilspellend grommend tot een uitslaande brand die de zaal leek te verzwelgen. Haast huiveringwekkend. Het absolute hoogtepunt vond ik zijn laatste toegift: Brahms Intermezzo opus 118/6. Wat een diepzinnigheid en klankbeheersing, een magisch musicus.