Riaskoff Concert Management - impresariaat voor klassieke musici / artist management company representing classical musicians Alle recitals in de serie Meesterpianisten op de website van het Concertgebouw in Amsterdam serie Meesterpianisten 2016-2017 (30-jarig jubileumseizoen) — 12 piano-recitals en een spectaculair Extra Jubileumconcert in de Grote Zaal van Het Amsterdamse Concertgebouw
Home Recitals Pianisten Bestellen De serie Contact
serie Meesterpianisten 2017-2017 Concert: Jorge Luis Prats, Concertgebouw Amsterdam - zondag 2 oktober 2016
Concert: Alexander Gavrylyuk, Concertgebouw Amsterdam - zondag 6 november 2016
Concert: Nelson Freire, Concertgebouw Amsterdam - zondag 27 november 2016
Concert: Evgeny Kissin, Concertgebouw Amsterdam - zondag 18 december 2016
Concert: Severin von Eckardstein, Concertgebouw Amsterdam - zondag 22 januari 2017
Concert: 30-jarig Jubileumconcert, Concertgebouw Amsterdam - zondag 5 maart 2017
Concert: Maurizio Pollini, Concertgebouw Amsterdam - zondag 19 maart 2017
Concert: Yuja Wang, Concertgebouw Amsterdam - zondag 2 april 2017
Concert: Grigory Sokolov, Concertgebouw Amsterdam - zondag 17 mei 2017
Concert: Arcadi Volodos, Concertgebouw Amsterdam - zondag 21 mei 2017
Concert: Radu Lupu, Concertgebouw Amsterdam - zondag 28 mei 2017
Concert: Seong-Jin Cho, Concertgebouw Amsterdam - zondag 11 juni 2017
Concert: Murray Perahia, Concertgebouw Amsterdam - zondag 18 juni 2017
serie Meesterpianisten 2016-2017

serie Meesterpianisten
Riaskoff Concert Management
Concertgebouwplein 15
NL-1071 LL  Amsterdam
t +31(20) 664 53 53
f +31(20) 671 51 06

 
 

"Prats legt Spaanse ziel bloot met zinderende Ibéria"

Amsterdam – vrijdag 7 oktober 2016

Prats legt Spaanse ziel bloot met zinderende Ibéria
Jorge Luis Prats opende afgelopen zondag het 30-jarig jubileumseizoen van de serie Meesterpianisten in een vol Concertgebouw. De half Cubaanse, half Spaanse meesterpianist bleek de ideale vertolker van de Suite Iberia van de Spaanse componist Isaac Albéniz. Prats speelde deze indrukwekkende cyclus voor het eerst integraal en deed dat met een overrompelende intensiteit: "Hij liet met zijn sensationele pianotechniek deze zuidelijke muziek gloeien, brullen, dansen, huilen en lachen, altijd smaakvol en evenwichtig", aldus Christo Lelie in Trouw. Lees hier alle recensies van dit openingsconcert

Recensies | Jorge Luis Prats:

Trouw / Christo Lelie ”5
Wenneke Savenije – vrm. NRC-recensente ”5
Lees ook deze Facebook-recensie van dit concert:
Facebook / Rolf Wennekes ”5

Trouw – woensdag 5 oktober 2016

Prats legt de Spaanse ziel bloot met een zinderende Ibéria

”5

Zondagavond stond het Amsterdamse Concertgebouw voor eventjes onder de zinderende Spaanse zon toen meesterpianist Jorge Luis Prats er de complete 'Iberia' van Isaac Albéniz uitvoerde. In deze twaalfdelige suite karakteriseerde deze Spaanse componist op meesterlijke wijze diverse steden van zijn vaderland. Het werd een spannende muzikale reis langs o.a. Sevilla, Ronda, Málaga, Madrid en Jerez. Een warmere muzikale belevenis lijkt nauwelijks voorstelbaar.

In de serie Meesterpianisten, die dit jaar zijn zesde lustrum viert, werd deze cyclus, een van de allermoeilijkste composities uit de pianoliteratuur, niet eerder integraal gespeeld. De warmbloedige virtuoos Prats, half Cubaan, half Spanjaard, bleek de ideale pleitbezorger voor deze verrukkelijke muziek. Hij liet met zijn sensationele pianotechniek deze zuidelijke muziek gloeien, brullen, dansen, huilen en lachen, altijd smaakvol en evenwichtig.

Als Prats applaus afneemt en toegiften speelt komt hij over als een muzikale clown. Des te opvallender waren de toewijding, verstilling en lyriek waarmee hij de vanaf het sfeervolle 'Évocation' de Spaanse ziel van deze muziek blootlegde. Maar Prats zou Prats niet zijn als hij daarnaast niet de dansante, humoristische delen van 'Ibéria' op extraverte wijze in het Spaanse zonlicht zette. Sterke punten waren verder de ritmische vrijheid en zijn kolossale maar altijd plastische, oer-zangerige toon. Alleen in 'El corpus en Seville' raakte Prats kortstondig de technische controle kwijt; vermoedelijk was een onder zijn machtige aanslag bezweken snaar de oorzaak.

Wie zocht naar de rauwe, Moors aandoende zigeunerzang, met de karakteristieke Arabische toonladders en smartelijke uithalen, was aan het verkeerde adres bij Albéniz. Want de van huis-uit Catalaanse componist baseerde zich in zijn harmonieën en ritmiek meer op de autochtone Spaans- Andalusische dans- en liedvormen dan op flamenco zoals we die in Andalusië kennen.

Toegiften leken na de oprichting van dit Spaanse monument overbodig. Maar het publiek reageerde zo enthousiast dat Prats wel moest. Flets tegenover Albéniz stak een (eigen?) bewerking af van 'Les feuilles mortes', en daarna volgde de voor Prats onvermijdelijke Mazurka van zijn landgenoot Lecuona, waarin de Cubaanse pianogigant voortdurend in octaafglissandi over de toetsen veegt, als waren zijn kolenschoppen van handen stofdoeken.

(Recensent: Christo Lelie)

 

Wenneke Savenije – woensdag 5 oktober 2016

Jorge Luis Prats speelt Iberia met vuur

”5

Ruim dertig jaar geleden speelde Alicia de Larrocha in het Concertgebouw de complete Iberia van Isaac Manual Francisco Albéniz y Pascual (1860-1909), een 12-delige suite die doorgaat voor een van de moeilijkste stukken uit de complete pianoliteratuur. Daarna werd het stil rondom Iberia, totdat de Cubaanse pianist Jorge Luis Prats het complete stuk in 2015 in de Serie Meesterpianisten zou komen spelen. Maar Prats werd ziek, zodat Iberia nog een jaar langer moest wachten op zijn Amsterdamse herdoop.

Op het eerste concert van het 6e lustrum, oftewel het dertigjarige jubileum van de Serie Meesterpianisten, maakte Prats alsnog zijn belofte waar. Niet alleen vertolkte hij met een overmaat aan vuur en passie alle complexe stukken waaruit de suite is opgebouwd, hij liet daarbij naar eigen zeggen ook ‘de stier in hem los’. Zo veranderde de Grote Zaal van het Concertgebouw in een Spaanse arena waarin de stier als een dolle in de rondte vloog op de fascinerende ritmes van de door Albéniz razend knap in pianopartituren gevangen Spaanse flamenco-muziek, terwijl raspianist Prats het beest in zichzelf uitdaagde als een markante, sensuele en soms brute muzikale toreador.

Marco Riaskoff, oprichter en organisator van de serie, had van te voren al aangekondigd dat het een uniek pianofeest zou worden. Hij lokte het publiek naar de arena met de woorden: ‘Fabuleus spel! Van een soort dat je zelden meer hoort; met zoveel passie, met zoveel ritmegevoel. De Iberia Suite van Albéniz is een formidabel stuk, een hoogtepunt uit de gehele muziekgeschiedenis. Een vreselijk moeilijk stuk dat nauwelijks live wordt gespeeld. Het zal denk ik heel lang duren voordat deze ongelooflijk mooie cyclus weer in Amsterdam te horen zal zijn.’

En daarmee had hij geen woord teveel gezegd. Want Prats, die schommelend de rode trappen afdaalde als een aandoenlijke held uit een stomme film, zette zich achter de piano en opende het kleurrijke Zuid-Spaanse landschap van Iberia met een dromerige, sensuele en direct tot het hart sprekende Evocación, melancholiek en koperkleurig zingend vanuit de onderbuik, onweerstaanbaar charmant en met een naar gloeiende aarde en verschroeide planten ‘ruikend’ klankkleurenpalet.

De toon was gezet. Want ook al vervolgde Prats zijn muzikale verleidingskunsten met een dynamisch tamelijk ruig uitpakkende El Puerto, een zwoele El Corpus en Sevilla vol mannelijk spierballenvertoon, in Cahier II van de cyclus voortgezet met een speels en brutaal Rondeña en een Alemeria als een klankvisioen van een dorpstafereel, Prats wist alle 12 delen lang onafgebroken de flow van deze fantastische muziek gaande te houden. Onder zijn dansende vingers veranderde de vleugel van een slaginstrument in zijn zingende zielsverwant, ontwapenend en vol warme emotie.

Pianisten die zich aan (delen van) Iberia wagen, struikelen muzikaal nogal eens over de grote technische uitdagingen, waaronder grote handsprongen, polyritmiek, oneindig verfijnde versieringen van de thema’s enz. Met als gevolg dat de muziek gaat haperen en stoten, dansritmes in bokkesprongen veranderen en melodieën in net gehaalde kreten. Zo niet bij Prats, want zijn innerlijke vuur was gul en groot genoeg om over al die hindernissen heen te spelen, zonder stokkende ademhaling, zonder storende haperingen en zonder schaamte of angst.

Vergeleken bij het glasheldere en toch poëtische Iberia-spel van Alicia de Larrocha, de aartsmoeder van de Spaanse muziek, zou je het kleurrijke, verhalende en bloedwarm-zinderende spel van Prats wellicht wat te aards en af en toe zelfs vulgair kunnen noemen. Maar het betoverde publiek at uit zijn hand, liet zich maar al te graag meevoeren door zijn Cubaans-Spaanse verleidingskunsten en genoot met volle teugen van zijn meeslepende Iberia, die op sommige momenten dicht in de buurt kwam van de manier waarop Albeniz zelf ooit zijn meesterwerk vertolkte: trots, markant, masculien en vurig.

Toen er ook nog vier spectaculaire toegiften volgden van Ziegler, Villa-Lobos, Lecuona en Cervantes, met de krankzinnig gaaf en muzikaal gespeelde glissandi in Lecuona’s Mazurka en glissando als een ongehoorde muzikale ‘circusact’ van het hoogste niveau, kon Prats niet meer stuk. Een mevrouw die ieder concert van de Serie Meesterpianisten bezoekt, liet zich verzaligd ontvallen: ‘Ik geloof niet in reïncarnatie, maar als ik na mijn dood ooit terugkom op deze aarde wil ik terugkeren als Jorge Luis Prats.’

(Recensent: Wenneke Savenije)

 

Facebook / Rolf Wennekes – Maandag 3 oktober 2016

Prats richt weergaloos Spaans monument op

”5

Gisteren, 2 oktober 2016, op weg naar rij 3. Met m´n neus (en oren) heel dicht op de vleugel. Bespeeld door Jorge Luis Prats:

#jorgeluisprats #seriemeesterpianisten #concertgebouw

In de inktzwarte spiegeling van de openstaande klep van de vleugel zie ik het getokkel van hamertjes en dempers. In anderhalf uur fluisterzacht geaai, wegmoedig en verlangend gestreel en extatisch gehamer op zo'n 80 witte en zwarte toetsen voert Prats me mee door het geliefde Andalusië: Almería, Jerez, Granada, Málaga. Als de beelden opflitsen van zoveel fundamentele goedheid en warmte, pink ik, ongezien, een traantje uit de linkerooghoek van mijn linkeroog.

Onder de dikke, gevoelige, krachtige vingers van Jorge Luis Prats stijgt de muziek van Albéniz' "Suite Iberia" kleurrijk, fluweelzacht verstild soms, dan weer in hamerende, bijna oorverdovende hevigheid op uit de klinkende Steinway-lakschoen. Rapsodieën van ongekende schoonheid, waarin melodieën verborgen liggen die hunkeren om ontdekt te worden.

Uniek: alle vier "cahiers", elk met drie pure scènes uit Andalusië (okay één uit Madrid dan)... De complete "Suite Iberia" in één keer (zelfs Lang Lang durft deze krachtkoer niet aan). Jorge Luis Prats heeft zich gegeven, leeg gespeeld, tot uitputtens aan toe. Vóór mijn en ons aller oren heeft hij een weergaloos Spaans monument opgetrokken dat staat als een rots en blijvend nagalmt in mijn herinnering. Het was "zijn" moeite waard.

Albéniz...? Meer dan honderd jaar na zijn vroege heengaan begint deze aimabele, warme, wilde, stille Spanjaard aan een zegetocht - postuum. En brengt ons dichter bij het stromen van het bloed in onze aderen. Al vragen - schreeuwen - de huidige tijden om zoveel cynisme... met Albéniz en zijn beeldhouwer Prats kun je heel even rusten in een moment van onvoorwaardelijke goedheid.

Chopin...? Die trad niet op, als er Joden in zijn publiek zaten.

Wagner...? Die schreef een essay over "de Joodse elementen in de muziek". Wagners kleindochter vertaalt "USA" als "Unser seliger Adolph".

Mahler...? De in allerijl tot het christendom geconverteerde 'stakker' werd door Alma, zijn ex, neergezet als "kleine Jood".

Albéniz...? Hij werd door die genieën van zijn tijd beïnvloedt (op z'n minst door Liszt, die in zijn nadagen bijna tot bescheiden muzikaal dominee verschrompelde). Volgens mij had Albéniz geen politiek program. Misschien was hij wel een heel gewone een simpele wereldburger. Met zekerheid droeg hij, gebrandmerkt, Andalusië in zijn hart - zelfs nog in Parijs.

Andalusië... die bijna onvoorstelbare cocktail van Joodse, Moorse en christelijke klanken. Hij bracht ze tot leven. Hij bréngt ze tot leven. En Prats is zijn bescheiden dienaar.

¡Olé!

(Recensent: Rolf Wennekes)

 
 
 

Laatste nieuws:

7 feb 'Klankschoonheid, expressie en vertelkunst bij pianogenie Severin von Eckardstein'
23 dec 'Kissin is geen wonderkind meer, maar wel een wonder'
17 dec Nelson Freire ontwerpt gedroomd klankuniversum
12 dec Het wonder Alexander Gavrylyuk
8 nov Nelson Freire terug met virtuoos werk
 » compleet nieuwsoverzicht
 

Laatste toegiften:
zo 22 januari 2017
Severin von Eckardstein
Medtner, Prokofiev & Grieg

Bekijken ›

Volg ons:

Alles over het 30-jarig Jubileumconcert

Meld u aan voor onze nieuwsbrief!

Volvo Cars Nederland zorgt voor het exclusieve, betrouwbare en meesterlijke vervoer van de serie Meesterpianisten
Volvo Cars Nederland zorgt voor het exclusieve, betrouwbare en meesterlijke vervoer van de serie Meesterpianisten

www.iamsterdam.com


 

© 2003-2015 serie Meesterpianisten | Riaskoff Concert Management
Concertgebouwplein 15 – NL-1071 LL Amsterdam