Riaskoff Concert Management - impresariaat voor klassieke musici / artist management company representing classical musicians Alle recitals in de serie Meesterpianisten op de website van het Concertgebouw in Amsterdam serie Meesterpianisten 2016-2017 (30-jarig jubileumseizoen) — 12 piano-recitals en een spectaculair Extra Jubileumconcert in de Grote Zaal van Het Amsterdamse Concertgebouw
Home Recitals Pianisten Bestellen De serie Contact
serie Meesterpianisten 2017-2017 Concert: Jorge Luis Prats, Concertgebouw Amsterdam - zondag 2 oktober 2016
Concert: Alexander Gavrylyuk, Concertgebouw Amsterdam - zondag 6 november 2016
Concert: Nelson Freire, Concertgebouw Amsterdam - zondag 27 november 2016
Concert: Evgeny Kissin, Concertgebouw Amsterdam - zondag 18 december 2016
Concert: Severin von Eckardstein, Concertgebouw Amsterdam - zondag 22 januari 2017
Concert: 30-jarig Jubileumconcert, Concertgebouw Amsterdam - zondag 5 maart 2017
Concert: Maurizio Pollini, Concertgebouw Amsterdam - zondag 19 maart 2017
Concert: Yuja Wang, Concertgebouw Amsterdam - zondag 2 april 2017
Concert: Grigory Sokolov, Concertgebouw Amsterdam - zondag 17 mei 2017
Concert: Arcadi Volodos, Concertgebouw Amsterdam - zondag 21 mei 2017
Concert: Radu Lupu, Concertgebouw Amsterdam - zondag 28 mei 2017
Concert: Seong-Jin Cho, Concertgebouw Amsterdam - zondag 11 juni 2017
Concert: Murray Perahia, Concertgebouw Amsterdam - zondag 18 juni 2017
serie Meesterpianisten 2016-2017

serie Meesterpianisten
Riaskoff Concert Management
Concertgebouwplein 15
NL-1071 LL  Amsterdam
t +31(20) 664 53 53
f +31(20) 671 51 06

 
 

'Kissin is geen wonderkind meer, maar wel een wonder'

Amsterdam – vrijdag 23 december 2016

Evgeny Kissin © Sheila Rock
Afgelopen zondagavond gaf de 45-jarige Russische meesterpianist Evgeny Kissin een indrukwekkend recital in de serie Meesterpianisten. De Volkskrant schreef hierover: "Kissin is geen wonderkind meer, maar wel een wonder. Pianisten die volledig moeiteloos en toch zo toegewijd door een Beethovensonate gaan, zijn zeldzaam." Ook NRC was onder de indruk: "In één frase kan Kissin zijn timbre ombuigen van kraakhelder naar gevoileerd fluwelig– een betoverende ervaring." Lees hier alle prachtige recensies van het recital door Evgeny Kissin.


de Volkskrant – Dinsdag 20 december 2016

Geen wonderkind, wel een wonder

”4

Een pianist als Jevgeni Kissin, die moeiteloos en toch toegewijd door een Beethovensonate gaat, is zeldzaam.

Nog steeds maakt hij een jeugdige indruk. Zie hem daar staan naast zijn vleugel, voor aanvang van zijn recital: kaarsrecht, maar door de combinatie van een hoge haargrens en een krullenbos als het Zoniënwoud, lijkt het alsof hij uit het lood staat. En dan het applaus na afloop. Staande ovatie, de zoveelste: je krijgt de indruk dat de lof niet tot hem doordringt.

Kissin is geen wonderkind meer, maar wel een wonder. Pianisten die volledig moeiteloos en toch zo toegewijd door een Beethovensonate gaan, zijn zeldzaam. Zondagavond speelde hij de 23ste, Appassionata, in het Concertgebouw. Het werd een stormachtige uitvoering met een enkele valwind, waarin hij de bassen wollig en toch prominent liet klinken; het middenhoog flonkerde onder zijn rechterhand.

In een opmerkelijk programma koppelde Kissin Teutoonse meesters (ook een lichtvoetige Mozart en Brahms) aan Spaanse componisten (Albéniz en Joaquín Larregla). Albéniz' Asturias bracht hij met een parelende toets, maar het hoogtepunt was Brahms drieluik van 'intermezzi' (opus 117). De eerste, in Es-groot, had niets meer van een intermezzo, maar werd gebracht alsof het de kostbaarste muziek was die ooit is gemaakt. Daarin openbaarde zich Kissin de voordrachtskunstenaar (hij draagt ook graag Russische en Jiddische poëzie voor), die de noten volkomen organisch weet te verbinden, zonder dat hij een al te groot beroep moet doen op het pedaal. Al was zijn Beethoven nog zo sterk, dat lyrische romantische repertoire ligt hem het best.

(Recensent: Merlijn Kerkhof)

 

NRC Handelsblad – Dinsdag 20 december 2016

Meesterpianist Kissin is intelligent klanktovenaar

”4

45 is hij nu, pianist en ex-wonderkind Evgeny Kissin. Nog steeds jongensachtig oogt hij: introvert, iets stram in zijn bewegingen en volkomen toegewijd aan de muziek. Het programma mocht met Mozart, Brahms, Beethoven en Albeniz nog zo caleidoscopisch zijn, Kissin stond zich tussendoor niet meer adem toe dan nodig.

In meer opzichten leek Kissins recital zondagavond zo wel wat op een muzikale eredienst. De verduisterde Grote Zaal was vol tot en met de extra bijgeplaatste stoelen, de concentratie groot. Mozarts Sonate KV330 klonk streng en helder, met een spannende timing in het Andante en een stevig Allegretto.

In niets was dit een kwetsbare, eruptieve of vol-‘Russische’ Mozart. Maar Kissin beschikt wel over een grote, haast symfonische klank, die zelfs op het balkon overweldigend fors doorkomt.

Een broos pianissisimo kwam in Kissins Mozart niet langs, en ook niet in Beethovens Sonate nr. 23 (‘Appassionata’). Die speelde Kissin met een haast spirituele, compromisloze inleving en grote contrasten tussen de emotionele uitbarstingen en introverte passages.

Spanningsbogen werden architecturaal uitgewerkt, maar ook hier maakte de klank zelf de grootste indruk: in één frase kan Kissin zijn timbre ombuigen van kraakhelder naar gevoileerd fluwelig– een betoverende ervaring.

In Albeniz’ Suite Espanola en de als toegift gespeelde Spaanse dans (nr. 5) van Granados heersten precisie, ernst en vernuft. Een aards, sensueel genot in het uitrollen van melodieën ontbrak. Maar wie denkt er überhaupt aan sensualiteit bij zulk beheerst en intelligent pianistisch meesterschap?

(Recensent: Mischa Spel)

 

Wenneke Savenije – Woensdag 21 december 2016

Kissin hoofse ridder onder de grootmeesters aan de piano

”5

Toen het twaalfjarige wonderkind Evgeny Kissin in 1984 internationaal doorbrak met zijn legendarische uitvoering en opname van Chopins beide pianoconcerten met het Moscow Philharmonic Orchestra in de Grote Zaal van het Conservatorium van Moskou, regende het al snel wereldwijd juichende kritieken. Maar vijf jaar later eindigde één Russische recensent zijn portret over de geniale Kissin met de gedenkwaardige woorden: ‘In het algemeen krijgt men de indruk dat alles tot nu toe heel gemakkelijk tot hem is gekomen. Soms zelfs te gemakkelijk. Zowel de pluspunten als de minpunten van zijn kunst komen daaruit voort. Nu beluisteren we in zijn pianospel alleen dat wat terug te voeren is op zijn grote natuurlijke gave voor muziek. Dat is natuurlijk geweldig, maar in de toekomst moet er zonder twijfel iets gaan veranderen. Wat? Wanneer? Op welke manier? Alles zal daarvan afhangen.’

Kissin – onlangs 45 jaar geworden en sinds kort wonend in Praag met zijn verloofde- nam zich deze woorden destijds zo bloedserieus ter harte, dat hij ze bijna dertig jaar later nog altijd beschouwt als een leidraad voor zijn niet aflatende streven om met de grootst mogelijke toewijding, nederigheid en integriteit het sublieme in de muziek te verklanken. Zo ontwikkelde een van de grootste wonderkinderen aller tijden zich tot een hoofse ridder in de muziek die - wars van uiterlijkheden als geld, roem en macht - in zijn vertokingen streeft naar de hoogst denkbare artistieke moraal. Niet alleen wil hij volledig recht doen aan de partituur, aan alle noten en aan alles tussen en achter de noten, hij wil bovendien op een zo zuiver mogelijke wijze uitdrukken wat die noten in zijn eigen innerlijk aan emoties oproepen. En daarmee zijn alle uitvoeringen van Kissin volstrekt authentiek, puur, nobel en wat mijzelf betreft standaard verheven boven alle gemakkelijke en vaak bevooroordeelde kritiek, want ze verklanken de verinnerlijkte resonantie van de diepste emoties van de componist met de diepste zieleroerselen van een van de meest intelligente en gevoelige musici van deze tijd.

Klinken deze woorden wellicht een beetje hol en hoogdravend, Kissin aan de piano maakt duidelijk dat muziek inderdaad pas begint waar woorden tekort schieten. Hij geeft de noten weer op zo’n ultiem integere, fijngevoelige, heldere, persoonlijke en pianotechnisch fenomenale manier, dat de toehoorder die er ontvankelijk voor is steeds weer het wonder ervaart van gesublimeerde menselijke intelligentie, verbeeldingskracht en diep doorvoelde emoties. Om dat alles hou ik van Kissin. Met zijn in cirkelbewegingen vloeiende, in sensitieve klanken gestolde muzikale ‘waarachtigheid’ kan hij bij mij niets verkeerd doen, al wijkt hij met zijn romantische aard en zangerige fraseringen nog zo af van de mode of het gangbare.

Verborgen achter een glimlach daalde Kissin de trappen af, zette zich achter de vleugel en ging onmiddelijk in de aanval, maar dat dan wel op een hele subtiele manier. Mozarts Sonate in C, KV 330 werd opgediept uit een gepassioneerde belevingswereld van speelsheid en intense emoties. De kwikzilverachtige wendingen in Mozarts muziek volgden elkaar op als lichte en donkere schaduwen, contrasterend als yin en yang, ingebed in een geestdriftige flow die geen ruimte liet aan truttige articulaties of oververfijning. Hier klonk een doorleefde en robuuste Mozart, vol levenslust en energie. In het delicate Andante cantabile boog Kissin zich over de noten als een moeder die haar kindje in de wieg legt, zo teder en liefdevol gaf hij ze hun natuurlijke plaats in het melancholiek zingende betoog. Met geanimeerde en genuanceerde onstuimigheid liet Kissin Mozart dansen in het afsluitende Allegretto.

En toen nam de goddelijke vonk van de inspiratie bezit van Kissin, Beethoven en het publiek, tijdens een onwaarschijnlijk heldere, expressieve en volmaakt uitgebalanceerde uitvoering van Beethovens Sonate nr. 23 in f, op. 57 ‘Appassionata’. Kissin opende uiterst bedachtzaam, waarmee hij een enorme spanning opriep voor alles wat nog komen zou. Om vervolgens vurig los te barsten in een fascinerende aaneenschakeling van felle emotionele uitbarstingen en momenten van serene bezinning. Kissin slaagde er op fenomenale wijze in alles met alles te laten samenhangen, in horizontale en verticale richting. Zoals een zwerm spreeuwen op onnnavolgbare wijze inkrimpt en weer uitdijdt, zo herschiep Kissin de drie overbekende delen van deze dramatische Beethoven-sonate, die klonken als nooit tevoren. Onvergetelijk mooi en waarachtig, tegelijkterijd grimmig en lieflijk, turbulent en verinnerlijkt, in alle opzichten deed Kissin de bijnaam ‘Appassionata’ recht.

Er volgden drie exquise vertokingen van de 3 Intermezzi, op. 117 van Brahms, door Kissin in trage bewegingen uiteengezet als weemoedige poëzie in verfijnde klankkleuren. Een grote verrassing volgde aan het einde van Kissins recital. Nooit eerder had ik hem hem Spaanse muziek horen spelen, maar nu leefde hij zich met een verrassende elegantie uit in Granada, Saeta en Asturias uit de Suite Espanola van Albéniz, diens Cordoba uit Cantos de España, op. 232, en ¡Viva Navarra!, jota de concierto van Larregla alsof er Spaans bloed door zijn aderen stroomt. Met een feilloos instinct voor Spaanse ritmes en een kleurenpalet dat niet onderdeed voor de rijkdom aan hallucinerende kleuren op de schilderijen van Goya, voerde Kissin zijn publiek mee op een betoverende en sensuele reis door zinderende Spaanse landschappen. Het was prachtig.

(Recensent: Wenneke Savenije)

 

Pianowereld – Maandag 19 december 2016

Evgeny Kissin: meester, dienaar en megaster

”5

Met een strak gezicht, dat nu en dan als vanouds brak in een jongensachtig verlegen lach en getooid met een weelderige krullenbos, waarvan slechts de voorzichtig wijkende haarlijn iets verraadt over het klimmen der jaren, daalde Evgeny Kissin gisteren vastberaden de trappen van het Concertgebouw af voor zijn optreden in de serie Meesterpianisten. Als wonderkind vestigde Kissin een carrière aan de wereldtop toen de cd nog in de kinderschoenen stond. Hij liftte mee op de daarop volgende hoogconjunctuur in de klassieke muziekindustrie.

De 45 jarige Rus is een perfectionist, die zijn optreden tot in de puntjes beheerst. Elke noot is van tevoren bedacht en wordt zorgvuldig, met de grootst mogelijke plichtsgetrouwheid uitgespeeld. Want Kissin is zowel meester op zijn instrument als een dienaar van de muziek - een dubbelrol die je terugbrengt naar de Russische groten van weleer: Emil Gilels, Sviatoslav Richter, Vladimir Ashkenazy. Hen zullen we op dit podium niet meer aan de vleugel horen, maar Kissin, het voormalig wonderkind, bracht gisteravond de toorts van hun waarachtigheid over. De alledaagse personality hype uit de virtuele werkelijkheid - de wijsheid van het worldwide web - fragmenteerde tot loze megabits bij de intensiteit die hij daarbij bereikte.

Nochtans bracht Kissin niet het meest ontroerende, of ontwapenende recital in de reeks. Het gesublimeerde, missionarische karakter van zijn vertogen komt met een cerebrale plechtigheid, die geen kwetsbaarheid of intimiteit toelaat. In Mozarts Pianosonate KV 330 was iedere articulatie exact gedoseerd, maar een spontane timing miste. Vooral de achteloze eenvoud van het middendeel leed daaronder. Onschuld ging teloor. Ook in het eerste deel van Beethovens 'Appassionata' bleven we op respectvolle afstand van de grote driften en wolkbreuken die de componist hierin losliet. Daarna echter, gebeurde er iets ongelooflijk leerzaams: op een perfect pulserende inzet van het 'Andante con moto' volgde een langzame opbouw, die door haar natuurlijke regelmaat zo dwingend was, dat we stap voor stap dieper en dieper doordrongen tot de kern. Eenmaal bij de inzet van de finale werd het publiek volledig meegezogen in de storm van noten tot Kissin ons met een nors slotakkoord bevrijdde en de zaal als een man uit de stoelen rees.

Marco Riaskoff presenteerde dit seizoen al een reeks prachtige meesterpianisten, maar de verzengende intensiteit van deze megaster is toch van een andere orde.

Ook na de pauze waren er soms momenten van afstand, maar het was de amper geëvenaarde concentratie, het withete vuur van Kissins spel, dat de zaal tot de laatste noot in een ijzeren greep hield. En dan mag het misschien zo geweest zijn, dat 'Cordoba' uit de 'Suite espagnola' ons via Kiev van Albéniz naar Mussorgsky terugvoerde, dat ook elders een licht overgepuncteerd Spaans accent in de zestienden miste, dat de nostalgie van 'Quejas ó la Maja y el Ruiseñor' uit Granados 'Goyescas' onze harten niet verteerde. Niettemin werd elke compositie, zelfs een werk zo triviaal als 'Viva Navarra' van Joaquin Larregla, op een voetstuk geplaatst - als een proeve van hogere kunst.

Gemeten naar Kissins beheersing, die in Brahms' Intermezzo opus 117 nr.1 de lome maatslag van tijd hoorbaar maakte, kwam de rauwe aanval op diens beroemde Hongaarse Dans in g - als laatste toegift die avond - daarom als een volslagen verrassing. Ineens zette de klavierleeuw zijn klauwen in het vlees, ging hij monsterlijke lelijkheid, risico's en rafels niet langer uit weg en verslond hij alle noten met een tomeloze gretigheid, die het publiek tot een bijna ontzet 'bravo' bracht.

(Recensent: Elger Niels)

 
 
 

Laatste nieuws:

28 feb Abonnementen 2017-2018 nu verkrijgbaar
13 feb Spectaculair Jubileumconcert: 'Hommage aan de Russische Pianotraditie' met 6 Meesterpianisten + Surprise Guest
7 feb 'Klankschoonheid, expressie en vertelkunst bij pianogenie Severin von Eckardstein'
23 dec 'Kissin is geen wonderkind meer, maar wel een wonder'
17 dec Nelson Freire ontwerpt gedroomd klankuniversum
 » compleet nieuwsoverzicht
 

Laatste toegiften:
zo 22 januari 2017
Severin von Eckardstein
Medtner, Prokofiev & Grieg

Bekijken ›

Bestel nu uw abonnement voor 2017-2018 >

Volg ons:

Alles over het 30-jarig Jubileumconcert

Meld u aan voor onze nieuwsbrief!

Volvo Cars Nederland zorgt voor het exclusieve, betrouwbare en meesterlijke vervoer van de serie Meesterpianisten
Volvo Cars Nederland zorgt voor het exclusieve, betrouwbare en meesterlijke vervoer van de serie Meesterpianisten

www.iamsterdam.com


 

© 2003-2015 serie Meesterpianisten | Riaskoff Concert Management
Concertgebouwplein 15 – NL-1071 LL Amsterdam